$(document).ready(function(){ var wwidth = ($(window).width()); $(".iframekrill").colorbox({initialWidth: "600",initialHeight: "657", width:"600", height:"657", opacity:"0.3", scrolling:false, iframe:true, open:true, onOpen:function(){ $('#page').animate({'width':'+=250','padding-left':'+=250'},{ queue:false, duration:1000 });$('#krillnav').animate({'width':'350px','opacity':'0.1'}); {window.scroll(0,0);}}, onComplete:function(){ $('#colorbox').animate({'left':'-=170px'},{ queue:false, duration:500 }); }, onCleanup:function(){ $('#colorbox').animate({'left':'+=170px'},{ queue:false, duration:500 }); }, onClosed:function(){ $('#page').animate({'width':'-=250','padding-left':'-=250'},{ queue:true, duration:750 });$('#krillnav').animate({'width':'auto','opacity':'1'},{ queue:true, duration:750 }); } }); }); */ ?>

Resilient Tacloban

Resilient Tacloban

    • Locatie: Tacloban, Filippijnen
    • Project: master plan voor stad met stadsuitbreiding
    • Client: Gemeente Tacloban, UN-Habitat
    • Ontwerp: UN Urban Lab: Krill o.r.c.a., Studio MAKS, MARS architects, Rademacher-DeVries Architects
    • Ontwerpteam Krill: Harmen van de Wal, met Myrto Karidis, Byoungwoo Kim, Saskia Lambers, Marta Morais Miranda, Nunziella Toscano
    • gefinancierd door: Stimuleringsfonds voor de Creatieve Industrie

De superstorm Yolanda verwoestte grote delen van Tacloban, een stad met 220.000 inwoners in 2013, waarbij vooral de meest kwetsbare kustgemeenschappen zijn ontworteld. In antwoord hierop hebben de gemeentelijke autoriteiten van de stad een initiatief gelanceerd om 90.000 mensen te herhuisvesten in een veiliger locatie die 10 tot 20 kilometer noordelijk van het stadscentrum ligt. Veerkrachtig Tacloban is gebaseerd op een strategie die aan drie belangrijke praktische vragen een antwoord moet geven: Hoe kan de stad zo veilig mogelijk blijven? Hoe kan economische groei worden bevorderd? En, niet te vergeten, hoe kan beleid worden geïmplementeerd om het plan uit te kunnen voeren?

Net als veel andere steden in de Filippijnen staat Tacloban bloot aan meerdere natuurlijke rampen zoals aardbevingen, orkanen, vloedgolven, en aardverschuivingen. The impact zones hiervan zijn daarom in het masterplan voor de stad opgenomen. In ons voorstel wordt ontwikkeling geprioriteerd in veilige gebieden door te investeren in publieke infrastructuur op plekken waar de minste kans op natuurlijke rampen is. In gebieden waar vloedgolven en andere rampen vaker plaatsvinden, wordt ontwikkeling juist ontmoedigd, ten gunste van programma’s met lage bezoekersdichtheden of tijdelijk gebruik.

Zowel formele als informele ontwikkelingen in Tacloban missen heldere samenhang en structuur. De organisch gegroeide stad is moeilijk te besturen en stedenbouwkundige principes zijn lastig door te voeren. En helder en goed communiceerbaar ruimtelijk plan kan hier een effectief instrument zijn. Orthogonale gridstructuren, die verwijzen naar traditionele stadsplannen in de Filippijnen, helpen om rationele, multifunctionele ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk te maken, waarin een duidelijk onderscheid gemaakt kan worden tussen publieke en privéruimte, en het straatleven wordt gefaciliteerd met beloopbare stadsblokken.

Een fijn straten netwerk met hoge connectiviteit en betaalbare mobiliteit maakt het de bewoners mogelijk om sociale en economische activiteiten te ontplooien en elkaar te ontmoeten. In Tacloban moet de hiërarchie tussen het mobiliteitsnetwerk van de regio, de stad, en de buurt opnieuw worden geïntroduceerd, en een nieuw, onafhankelijk netwerk voor inclusief openbaar vervoer worden geïntroduceerd.

Dit project is ontwikkeld door het Tacloban team van de UN Urban Labs, bestaande uit Krill-orca, Mars Architects, studio MAKS, en Rademacher-DeVries Architects. UN Urban Labs is een wereldwijd netwerk van planning- en ontwerpteams die in opdracht van UN-Habitat samenwerken met lokale planners om stedenbouwkundige strategieën te ontwikkelen. UN-Urban labs is gefinancierd door het Stimuleringsfonds voor Creative Industrie.tac-thumb-400

Show slideshow.